348 DE SAFIENTIA VETERUM. 



tur : ipse autem ex pactis rex Thebanorum creatus 



est. 



Fabula elegans, nee minus prudens est : atque 



videtur conficta de scientia, praesertim conjuncta 

 practical Siquidem scientia non absurde monstrum 

 dici possit, cum ignorantibus et imperitis prorsus ad 

 miration! sit. Figura autem et specie multiformis 

 est, ob immensam varietatem subjecti, in qua scientia 

 versatur : vultus et vox affingitur muliebris ob gra- 

 tiam et loquacitatem ; adduntur alae, quia scientiae et 

 earum inventa momento discurrunt et volant, cum 

 communicatio scientiae sit instar luminis de lumine, 

 quod affatim incenditur. Elegantissime autem at- 

 tribuuntur ungues acuti et adunci ; quia scientiaa ax- 

 iomata et argumenta penetrant mentem, eamque pre- 

 hendunt et tenent ut movere et elabi non possit: 

 quod et sanctus philosophus notavit : &quot; Verba sapien- 

 tum (inquit) sunt tanquam aculei, et veluti clavi in 

 altum defixi,&quot; Omnis autem scientia collocata videtur 

 in arduis et editis montium. Nam res sublimis 

 merito putatur et excelsa, et ignorantiam tanquam 

 ex superiore loco despiciens, atque etiam late et unde- 

 quaque speculatur et prospicit, ut in verticibus mon 

 tium fieri solet, Vias autem obsidere fingitur scien 

 tia, quia ubique in itinere isto, sive peregrinatione 

 vitae humanas, materia et occasio contemplationis se 

 ingerit et occurrit. Proponit autem Spbinx quaesti- 

 ones et aenigmata mortalibus varia et difficilia, quae 

 accepit a Musis. Ea tamen, quamdiu apud Musas 

 manent, saevitia fortasse carent : donee enim nullus 

 alius finis mediationis et disquisitionis sit praeter 

 ipsum s^ire, intellectus non premitur, nee in arcto 



