DE SAPIENTIA VETERUM. 357 



rapere solebant. Doctrina autem et eruditio hoc 

 saltern effecit, ut animus humanus se nonnihil cohi- 

 beat, et exitum rei secum perpendat ; itaque alas 

 voluptatibus detraxit. Hoc autem in Musarum de- 

 cuset honoremegregiumcessit : postquam enim phi- 

 losophiam contemptum voluptatum inducere posse, 

 nonnullorum exemplo patuit ; statim res sublimis 

 visa est, quae animam veluti humo affixam attollat 

 et evehat, et hominum cogitationes (quae in capite 

 vigent) pennatas et veluti aethereas faciat. Sola 

 Sirenum mater pedestris, et sine alis mansit ; ea 

 proculdubio nil aliud est, quam doctrinae leves et ad 

 jucunditatem inventaa et adhibitae ; quales videntur 

 Petronio illi in pretio fuisse, qui postquam sententiam 

 mortis accepisset, jn ipsis atriis mortis delicias quae- 

 sivit, cumque etiam literas in solatium adhibere 

 vellet, nil (inquit Tacitus) legit eorum, quae ad 

 constantiam faciunt, sed leves versus. Ex hoc ge- 

 nere est illud : 



&quot; Vivamus, mea Lesbia, atque amemus, 



Rumoresque senum severiornm 



Omnes unius aestimemus assis,&quot; Catull. Eleg. v. 



Et illud : 



tl Jura senes norint, et quid sit fasque nefasque 

 Inquirant tristes, legumque examina servant.&quot; 



Hujusmodi enim doctrinae alas Musarum coronis 

 rursus detrahere, et Sirenibus restituere velle viden 

 tur. Habitare autem perhibentur Sirenes in insulis 



