MED1TAT10NES SACR^E. 363 



DE EXALTATIONE CHARITATIS. 



SI GAVISUS SUM AD RUIN AM EJUS QUI ODERAT ME, ET 

 EXALTAVI QUOD INVENISSET EUM MALUM. 



DETESTATIO Job : amicos redamare, est charitas 

 publicanorum ex fcedere utilitatis ; versus inimicos 

 autem bene animates esse, est ex apicibus juris 

 Christiani, et imitatio divinitatis. Rursus tamen 

 hujus charitatis complures sunt gradus, quorum 

 primus est, inimicis resipiscentibus ignoscere ; ac hu 

 jus quidem charitatis etiam apud generosas feras 

 umbra quaedam et imago reperitur ; nam et leones 

 in se submittentes et prosternentes non ulterius sae- 

 vire perhibentur. Secundus gradus est, inimicis ig 

 noscere, licet sint duriores, et absque reconciliatio- 

 num piaculis. Tertius gradus est, non tantum ve- 

 niam et gratiam inimicis largiri, sed etiam merita 

 et beneficia in eos conferre. Sed habent hi gradus, 

 aut habere possunt, nescio quid potius ex ostenta- 

 tione, aut saltern animi magnitudine, quam ex cha- 

 ritate pura. Nam cum quis virtutem ex se emanare 

 et effluere sentit, fieri potest ut is efferatur, et potius 

 virtutis suae fructu, quam salute et bono proximi, 

 delectetur. Sed si aliunde malum aliquod inimicum 

 tuum deprehendat, et tu in interioribus cellulis 

 cordis graveris et angustieris, nee, quasi dies ultionis 

 et vindictse tua? advenisset, Iseteris ; hoc ego fasti- 

 gium et exaltationem charitatis esse pono. 



