MED1TATIONES SACILE. 365 



DE SPE TERRESTRI. 

 MELIOR EST OCULORUM V1SIO, QUAM ANIMI PROGRESSIO. 



SENSUS purus in singula meliorem reddit conditi- 

 onem et politiam mentis, quam istse imaginationes 

 et progressiones animi. Natura enim animi humani, 

 etiam in ingeniis gravissimis, est, ut a sensu singulo- 

 rum statim progrediatur et saliat, et omnia augure- 

 tur fore talia, quale illud est quod prsesentem sen- 

 sum incutit : si boni est sensus, facilis est ad spem 

 indefinitam ; si mali est sensus, ad metum : unde 

 illud, &quot; Fallitur augurio spes bona saepe suo ;&quot; et 

 contra illud, &quot; Pessimus in dubiis augur.&quot; Sed ta- 

 men timoris est aliquis fructus ; praBparat enim tole- 

 rantiam, et acuit industriam : 



&quot; N on ulla labor um, 



O virgo, nova mi facies inopinave surgit : 

 Omnia prsecepi, atque animo mecum ante peregi.&quot; 



Virg. &n. vi. 103. 



Spes vero inutile quiddam videtur. Quorsum enim 

 ista anticipatio boni ? Attende ; si minus eveniat 

 bonum quam speres, bonum licet sit, tamen quia 

 minus sit, videtur damnum potius quam lucrum, ob 

 excessum spei. Si par et tantum sit, et eventus sit 

 spei aequalis, tamen flos boni per spem decerpitur, 

 et videtur fere obsoletum, et fastidio magis finitimum. 

 Si major sit successus spe, videtur aliquid lucri 

 factum ; verum est : sed annon melius fuisset sor- 

 tem lucrifecisse nihil sperando, quam usuram nimis 

 sperando 1 Atque in rebus secundis ita operatur 



