,366 MEDITATIONES SACR^S. 



spes ; in mails autern robur verum animi solvit. 

 Nam neque semper spei materia suppetit, et, destitu- 

 tione aliqua vel minima spei, universa fere firmitudo 

 animi corruit ; et minorem efficit dignitatem mentis, 

 cum mala toleramus alienatione quadam et errore 

 mentis, non fortitudine et judicio, Quare satis leviter 

 finxere poetaa, spem antidotum humanorum morbo- 

 rum esse, quod dolores eorum mitiget, cum sit revera 

 incensio potius, et exasperatio, qua? eos multiplicari 

 et recrudescere faciat. Nibilominus fit, ut plerique 

 hominum imaginationibus spei et progressionibus 

 istis mentis omnino se dedant, ingratique in praeterita, 

 obliti fere praBsentium, semper juvenes, tantum futu- 

 ris immineant. &quot; Vidi universes ambulantes sub 

 sole cum adolescente secundo, qui consurget post 

 eum ; quod pessimus morbus est, et status mentis 

 insanissimus.&quot; Quaeras fortasse annon melius sit, 

 cum res in dubia exspectatione positaB sint, bene 

 divinare, et potius sperare quarn diffidere, cum spes 

 majorem tranquillitatem animi conciliet. Ego sane 

 in omni mora et exspectatione tranquillum et non 

 fluctuantem animi statum, ex bona mentis politia et 

 compositione, summum humanse vitae firmamentum 

 judico : sed earn tranquillitatem, quas ex spe pendeat, 

 ut levem et infirmam recuso. Non quia non conveniat 

 tarn bona, quam mala, ex sana et sobria conjectura 

 pra3videre et preesupponere, ut actiones ad probabili- 

 tatem eventuum magis accommodemus ; modo sit 

 hoc officium intellectus ac judicii cum justa inclina- 

 tione affectus : sed quem ita spes coercuit, ut cum, 

 ex vigilanti et firmo mentis discursu meliora, ut 



