368 MEDITATIONES 



esse munus in ecclesia ;&quot; et ex usu ecclesia? est, ut 

 sint coetus hominum, a mundanis curis soluti, qui 

 assiduis et devotis precibus Deum pro ecclesiae statu 

 solicitent. Sed hiiic ordination! ilia hypocrisis 

 finitima est ; nee universa institutio reprobatur, sed 

 spiritus illi se efferentes cohibentur: nam et Enoch, 

 qui ambulavit cum Deo, prophetizavit, ut est apud 

 Judam ; atque fructu suas prophetiae ecclesiam do- 

 navit. Et Johannes Baptista, quern principem qui- 

 dam vitae monasticae volunt, multo ministerio functus 

 est, turn prophetizationis, turn baptizationis. Nam 

 ad alios istos in Deum officiosos refertur ilia interro- 

 gatio, &quot; Si juste egeris, quid donabis Deo, aut quid 

 de manu tua accipiet ?&quot; Quare opera misericordiae 

 sunt opera discretionis hypocritarum. Contra autem 

 fit cum hasreticis ; nam ut hypocritae, simulata sua 

 sanctitate, versus Deum injurias suas versus homi 

 nes obducunt ; ita haeretici, moralitate quadam 

 versus homines, blasphemias suas contra Deum in- 

 sinuant. 



DE IMPOSTORIBUS. 



SIVE MENTE EXCEDIMUS, DEO I SIVE SOBRII SUMUS, 

 VOBIS. 



VERA est ista effigies, et verum temperamentum 

 viri, cui religio penitus in praecordiis insedit et veri 

 operarii Dei. Conversatio ei quae cum Deo est, 

 plena excessus, et zeli, et extasis. Hinc gemitus in- 

 effabiles et exultationes, et raptus spiritus, et agones. 

 At quge cum hominibus est, plena mansuetudinis, 



