MEDITATIONES SACIUE. 3?1 



singulis aliis subjectis intercalarem facit. Ratio vi- 

 detur esse, quod atheista, cum sibi non satis acquies- 

 cat, aestuans, nee sibi satis credens, et crebra suaa 

 opinionis deliquia in interioribus patiens, ab aliorum 

 assensu refocillari cupit. Nam recte dictum est : 

 &quot; Qui alteri opinionem approbare sedulo cupit, ipse 

 diffidit.&quot; Tertio, insipiens est, qui hoc in corde 

 dixit ; quod verissinium est, non tantum quod divina 

 non sapiat, sed etiam secundum hominem. Primo 

 enim ingenia, quae sunt in atheismum proniora, videas 

 fere levia, et dicacia, et audacula, et insolentia : ejus 

 denique compositionis, quae prudential et gravitati 

 morum adversissima est. Secundo, inter viros po- 

 liticos, qui altioris ingenii et latioris cordis fuerunt, 

 religionem non arte quadam ad populum adhibue- 

 runt, sed interiore dogmate coluere, ut qui providen- 

 tiae et fortunae plurimum tribuerint. Contra, qui 

 artibus suis et industriis, et causis proximis, et 

 apparentibus omnia adscripserunt, et, ut ait pro- 

 pheta, &quot; retibus suis immolarunt,&quot; pusilli fuerunt 

 politici, et circumforanei, et magnitudinis actionum 

 incapaces. Tertio, in physicis et illud affirmo, 

 parum pbilosophiae naturalis, et in ea progressum 

 liminarem, ad atheismum opiniones inclinare : contra, 

 multum philosophiae naturalis, et progressum in ea 

 penetrantem, ad religionem animos circumferre. 

 Quare atheismus stultitiae et inscitiae ubique con- 

 victus esse videtur, ut merito sit dictum insipientium, 

 &quot; Non est Deus.&quot; 



