MEDITATIONES SACR^. 3?3 



Dei ab omni adspersione malitiae liberent. Primus 

 gradus est eorum, qui duo principia constituunt 

 paria, ac inter se pugnantia et contraria, unum boni, 

 alterum mali. Secundus gradus est eorum, quibus 

 nimium laesa videtur majestas Dei, in constituendo 

 adversus eum principio affirmative et activo : quare 

 exturbata tali audacia, nihilominus inducunt contra 

 Deum principium negativum et privativum. Nam 

 volunt esse opus ipsius materiaB et creaturae inter- 

 num et nativum et substantivum, ut ex se vergat et 

 relabatur ad confusionem et ad nihilum ; nescientes 

 ejusdem esse omnipotentiae ex aliquo nihil facere, 

 cujus ex nihilo aliquid. Tertius gradus est eorum, 

 qui arctant et restringunt opinionem priorem tantum 

 ad actiones humanas, quae participant ex peccato, 

 quas volunt substantive, absque nexu aliquo causa- 

 rum, ex interna voluntate et arbitrio humano pen- 

 dere, statuuntque latiores terminos scientiae Dei 

 quam potestatis, vel potius ejus partis potestatis Dei 

 (nam et ipsa scientia potestas est), qua scit, quam 

 ejus, qua movet et agit: utpraesciat quaedam otiose, 

 quae non praedestinet et praeordinet. Et non absi- 

 inile est figmento, quod Epicurus introduxit in De- 

 mocritismum, ut fatum tolleret, et fortune locum 

 daret, declinationem videlicet atomi, quod semper a 

 prudentioribus inanissimum commentum babitum 

 est. Sed quidquid a Deo non pendet, ut auctore et 

 principio, per nexus et gradus subordinates, id loco 

 Dei erit, et novum principium, et deaster quidam. 

 Quare merito ilia opinio respuitur, ut lassio et dimi- 

 nutio majestatis et potestatis Dei. Et tamen admo- 



