IN FELICEM MEMOR1AM EL1ZABETHJE. 381 



lam aliquam in mari accepit, nee villulam aliquam 

 incendio vastavit, nee littus omnino attigit : sed 

 praelio fusa, misera fuga et crebris naufragiis dissi- 

 pata est, atque pax Anglico solo et finibus immota 

 et inconcussa mansit. 



Nee minus felix in conjuratorum insidiis devi- 

 tandis, quam in copiis hostilibus devincendis et 

 propulsandis, fuit : non paucaa enim contra vitam 

 ejus conspirationes factae, felicissime et patefactae et 

 disturbatae sunt : neque ex eo vita ejus magis 

 trepida aut anxia ; non stipatorum numerus auctus ; 

 non tempus intra palatium actum et rarus in pub- 

 licum processus ; sed secura et fidens, et, potius 

 liberationis a periculo, quam periculi ipsius memor, 

 nihil de consuetudine sua pristina vivendi mu- 

 tavit, 



Etiam illud riotatu dignum videtur, qualia tem- 

 pora fuerunt in quibus floruit. Sunt enim quaedam 

 secula tarn barbara et rerum nescia, ut homines, 

 tanquam animalium greges, imperio coercere nil 

 magnum fuerit. Haec autem princeps in tempora 

 eruditissima et excultissima incidit ; in quibus emi 

 nere et excellere non, absque maximis ingenii doti- 

 bus et singulari virtutis temperamento, dabatur. 

 Etiam imperia fosminarum nuptiis fere obscurantur, 

 laudesque et acta in maritos transeunt : illis autem, 

 quae innuptae degunt, propria et integra gloria 

 manet. In illara vero hoc magis cadit, quod nullis 

 imperil adminiculis, nisi quae ipsa sibi comparaverat, 

 fulciebatur : non frater utevinus aderat non patruus, 

 non alius quispiam familia et stirpe regia, qui par- 



