IN FELICEM MEMORIAM ELIZABETHS. 385 



fere semper Creatoris nomen addidit ; et oculos et 

 vultum ad humilitatem et reverentiam quandam 

 composuit, quod et ipse saepe notavi. Quod autem 

 quidam vulgaverunt, earn minime mortalitatis me- 

 morem fuisse, adeo ut nee de senectute, nee de 

 morte, mentionem aequo animo ferret, id falsissimum 

 fuit ; cum ipsa sagpissime, multis ante mortem annis, 

 rnagna comitate, se vetulam diceret ; et de inscrip- 

 tione sepulchri, quid sibi maxime placeret, sermones 

 haberet ; cum diceret, sibi gloriam et splendidos 

 titulos minime cordi esse ; sed lineam memoria3 unam 

 aut alteram, qua3 nomen ejus tantum, et virginitatem s 

 et tempus regni, et religionis instaurationem, et pacis 

 conservationem, brevi verborum com-pendio, signifi- 

 caret. Verum est, cum, aatate florenti et liberis 

 procreandis habili, de successore declarando interpel- 

 laretur, respondisse, &quot; Se linteum sepulchrale sibi 

 vivae ante oculos obtendi, nullo modo passurarn.&quot; 

 Attamen, non multis ante mortem annis, cum cogita- 

 bunda esset, ac, ut verisimile est, de mortalitate sua 

 meditaretur, ut quidam ex intimis sermonem in- 

 tulisset 3 quod munera, et loca multa et magna in 

 republica nimium diu vacarent, commotior et assur- 

 gens ; &quot; Se certo scire suurn locum ne tantillum 

 temporis vacaturum,&quot; dixit. 



Quod ad moderationem in religione attinet, 

 haerere videbimur, propter legum in subditos re 

 ligionis pontificiae latarum severitatem : sed ea pro- 

 feremus, quae nobis et certo nota et diligenter notata 

 sunt. Certissimum est, hunc fuisse istius principis 

 animi sensum, ut vim conscientiis adhibere nollet; 



VOL. 11. c c 



