IN FELICEM MEMOKIAM ELIZABETHS. 387 



adhaereret. Ea ex dissentione religionis sperabatur ; 

 itaque huic omni opera incumbendum statuebant, et, 

 pullulantibus tune seminariis, sacerdotes in regnum 

 immissi, qui studium religionis Romanae excitarent et 

 spargerent, vim excommunicationis Romanae in fide 

 subditorum solvenda docerent et inculcarent, et 

 animos hominum novarum rerum exspectatione erige- 

 rent et praepararent. 



Circa idem tempus, et Hibernia apertis armis 

 tentabatur ; et nomen et regimen Elizabeths variis 

 et sceleratis libellis proscindebatur : denique insolitus 

 erat rerum tumor, praenuntius majoris motus. Ne- 

 que sane dixerim, singulos sacerdotes in participa- 

 tionem consilii assumptos, aut quid ageretur conscios, 

 sed tantummodo prava alienae malitiaa instrumenta 

 fuisse. Sed tamen hoc verum est, et multis con- 

 fessionibus testatum, omnes fere sacerdotes, qui ab 

 eo, quern diximus, anno, usque ad tricesimum Eliza- 

 bethae annum (quo consilium Hispaniae, et pontificium, 

 per memorabilem ilium et classis et terrestrium co- 

 piarum apparatum, executionimandatum erat) in hoc 

 regnum immissi erant, habuisse in mandatis inter 

 functionis officia hoc insuper, ut, &quot; Non posse hasc 

 diutius stare ; novam rerum faciem et conversionem 

 non ita multo post conspicuam fore ; curae esse et 

 pontifici et principibus catholicis rem Anglicam, 

 modo ipsi sibi non desint,&quot; insinuarent. Etiam ex 

 sacerdotibus nonnulli rebus et machinationibus, quae 

 ad status labefactionem et subversionem pertinebant, 

 manifeste se immiscuerant ; et, quod maxime movit, 

 per literas ex multis partibus interceptas, consilii 



