Ift FELICEM MEMORIAM ELIZABETHS. 391 



visse quoestioni suspense response occurrit ; veluti 

 omnia Integra sibi servans. Neque tamen timide 

 et per vices haec instillavit; sed ordine gravi et 

 mature, habito inter partes colloquio, et peractis 

 regni comitiis ; turn demum, idque intra orbem 

 unius anni vertentis, ita omnia, quae ad ecclesiam 

 pertinebant, ordinavit et stabilivit, ut ne punctum 

 quidem ab illis ad extremum vitae diem recedi 

 pateretur. Quin et singulis fere regni comitiis, ne 

 quid in ecclesise disciplina aut ritibus innovaretur, 

 publice monuit. Atque de religione hactenus. 



Quod si quis ex tristioribus leviora ilia exagge- 

 ret; quod coli, ambiri, quin et amoris nomine se 

 celebrari et extolli sinebat, atque volebat, eaque 

 ultra sortem aetatis continuabat : haec tamen, si mol- 

 lius accipias, admiratione et ipsa carere non possunt ; 

 cum talia sint fere, qualia in fabulosis narrationibus 

 inveniantur ; de regina quadain in insulis beatis ejus- 

 que aula atque institutis, quae amoris administratio- 

 nem recipiat, sed lasciviam prohibeat : sin severius, 

 habent et ilia admirationem, eamque vel maxirnam, 

 quod hujusmodi deliciae, non multum famae, nil 

 prorsus majestati ejus officerent ; nee imperium re- 

 laxarent, nee impedimento notabili rebus et negotiis 

 gerendis essent. Hujusmodi enim res se cum pub- 

 lica fortuna commiscere baud raro solent. Verum, 

 ut sermones nostros claudamus : fuit certe ista 

 princeps bona et morata ; etiam talis videri voluit : 

 vitia oderat, et se bonis artibus clarescere cupiebat. 

 Sane ad mentionem morum illius, in mentem mihi 

 venit quod dicam. Cum scribi ad legatum suum 



