392 IN FELICEM MEMORIAM ELIZABETHS. 



jussisset de quibusdam mandatis, ad reginam inatrem 

 Valesiorum separatim perferendis ; atque qui ab 

 epistolis erat clausulam quandam inseruisset, ut le- 

 gatus diceret, tanquam ad favorem aucupandum, 

 &quot; Esse nimirum ipsas duas faeminas principes, a qui- 

 bus, in URU rerum et imperandi virtute et artibus, 

 non minora, quam a summis viris, exspectarentur ;&quot; 

 comparationem non tulit, sed deleri jussit ; &quot; Seque 

 artes longe dissimiles, et instituta diversa ad impe- 

 randum afferre,&quot; dixit. Delectabatur etiam baud 

 parum, si quis forte bujusmodi sermonem intulisset : 

 &amp;lt;( Earn, etiamsi in privata et mediocri fortuna aevum 

 traduxisset, tarnen non absque aliqua excellentise 

 nota apud homines victuram fuisse ;&quot; adeo nihil a 

 fortuna sua ad virtutis laudem mutuare, aut trans- 

 ferre volebat. Verum si in ejus laudes, sive morales 

 sive politicas, ingrederer, aut in communes quasdam 

 virtutum notas et commemorationes incidendum 

 est, quod tarn rara principe minus dignum ; aut si 

 propriam ipsis lucem et gratiam conciliare velim, in 

 vita? ejus bistoriam prolabendum, quod et majus 

 otium et venam uberiorem desiderat. Ego enim 

 baec paucis, ut potui. Sed revera dicendum est ; 

 non alium verum hujus foeinin^e laudatorem inveniri 

 posse, quam tempus : quod cum tarn diu jam volvi- 

 tur, nibil simile, in hoc sexu, quoad rerum civilium 

 administrationem peperit. 



