394 IMAGO CIVILIS JULII C^ISAKIS. 



Non enim patria, non religio, non officia, non neces- 

 situdines, non amicitiae, destinata ejus remorabantur, 

 vel in ordinem redigebant. Nee magnopere versus 

 in seternitatem erat ; ut qui nee statum rerum sta- 

 biliret, nee quidquam egregium, vel mole vel in- 

 stituto, fundaret vel conderet ; sed veluti ad se 

 cuncta retulit. Sic etiam ad sua tempora cogita- 

 tionum fines recepit. Nominis tantum celebritate 

 frui voluit, quod etiam sua id nonnihil interesse 

 putaret. Ac in propriis certe votis, magis potential, 

 quam dignitati, studebat ; dignitatem enim et fa- 

 mam non propter se, sed ut instrumenta potential, 

 colebat. Itaque veluti naturali impetu, non morata 

 aliqua disciplina ductus, rerum potiri volebat ; iisque 

 magis uti, quam dignus videri : quod ei apud popu- 

 lum, cui nulla inerat dignitas, gratiosum erat ; apud 

 nobiles et proceres, qui et suam dignitatem retinere 

 volebant, id obtinuit nomen, ut cupidus et audax 

 videretur. Neque multum sane a vero aberrarunt, 

 cum natura audacissimus esset, nee verecundiam 

 unquam, nisi ex composito, iadueret. Atque nihilo 

 secius ita ista efficta erat audacia, ut eum nee teme- 

 ritatis argueret, nee fastidio homines enecaret, nee 

 naturam ejus suspectam faceret ; sed ex morum 

 simplicitate quadam et fiducia, ac nobilitate ge 

 neris, ortum habuisse putaretur : atque in caeteris 

 quoque rebus omnibus id obtinuit, ut minime cal- 

 lidus aut veterator haberetur, sed apertus et verax. 

 Cumque summus simulationis et dissimulationis ar- 

 tifex esset, totusque ex artibus compositus, ut nihil 

 natures suas reliquum esset, nisi quod ars probavis- 



