IMAGO CIViLIS JULII C.ESARIS. 395 



set ; tamen nil artificii, nil affectionis appareret, sed 

 natura et ingenio suo frui, eaque sequi existimaretur. 

 Neque tamen minoribus et vilioribus artificiis et 

 cautelis omnino obnoxius erat, quibus homines 

 rerum imperiti, et qui non propriis viribus sed 

 alienis facultatibus subnixi, ad auctoritatem suam 

 tuendam uti necesse habent ; utpote qui omnium 

 actionum humanarum peritissimus esset, atque cuncta 

 paulo majora ipse per se, non per alios transigeret. 

 Invidiam autem exstinguere optime norat ; idque 

 vel dignitatis jactura consequi, non alienum a ratio- 

 nibus suis duxit ; veramque potentiam amplexus, 

 omnem illam inanem speciem et tumidum appa- 

 ratum potentise, aequo animo, per totum fere vitae cur- 

 sum, declinavit et transmisit : donee tandem, sive 

 satiatus potentia, sive adulationibus corruptus, etiam 

 insignia potential nomen regium et diadema, concu- 

 pivit; quod in pernicem ejus vertit. Regnare autem 

 jam usque a juventute meditatus est ; idque ei exem- 

 plum Syllse, affinitas Marii, aemulatio Pompeii, cor- 

 ruptelae et perturbatio temporum facile suggerebant. 

 Viam autem sibi ad regnum miro ordine sterne- 

 bat : primum per potentiam popularem et sediti- 

 osam, delude per potentiam militarem et impe- 

 ratoriam. Nam initio sibi erant frangendae senatus 

 opes et auctoritas, qua salva nemini ad immodica et 

 extraordinaria imperia aditus erat. Turn demum 

 evertenda erat Crassi et Pompeii potentia, quod 

 nisi armis fieri non poterat. Itaque (ut faber for 

 tunes sua3 peritissimus) primam structuram per largi- 

 tiones, per judiciorum corruptelas, per renovationem 



