402 IN HENRICUM PRINCIPEM WALLIJE ELOGIUM. 



riora ilia penetraverat, et eum obsequio debito et 

 sermone tempestivo deliniverat, utebatur eo benigno 

 et facili, ut alius longe videretur colloquio quam 

 aspectu, talisque prorsus erat, qui famam sui exci- 

 taret moribus dissimilem. Laudis et glorias fuit 

 proculdubio appetens, et -ed omnem speciem boni 

 et auram decoris commovebatur ; quod adolescent! 

 pro virtutibus est. Nam et arma ei in honore erant 

 ac viri militares; quin et ipse quiddam bellicum spi- 

 rabat ; et magnificentiae operum (licet peeuniae alio- 

 quin satis parcus) deditus erat : amator insuper 

 antiquitatis et artium. Literis quoque plus honoris 

 attribuit quam temporis. In moribus ejus nihil 

 laudandum magis fuit, quam quod in omni genere 

 officiorum probe institutus credebatur et congruus : 

 films regi patri mire obsequens, etiam reginam 

 multo cultu demerebat, erga fratrem indulgens ; 

 sororem vero unice amabat, quam etiam (quantum 

 potuit virilis forma ad eximiam virgin alem pulchri- 

 tudinem collata) referebat. Etiam magistri et edu- 

 catores pueritiae ejus (quod raro fieri solet) magna 

 in gratia apud eum manserant. Sermone vero ob- 

 sequii idem exactor et memor. Denique in quoti- 

 diano vitae genere, et assignatione horarum ad sin- 

 gula vita? munera, magis quam pro aetate constans 

 atque ordinatus. Affectus ei inerant non nimium 

 vehementes, et potius aequales quam magni. Etenim 

 de rebus amatoriis mirum in ilia astate silentium, ut 

 prorsus lubricum illud adolescentiae suae tempus, in 

 tanta fortuna, et valetudine satis prospera, absque 



