NATURALEM, ET EXPERIMENTALEM. 421 



menta fidei in alteratram partem, nimis operosum 

 foret adscribere : et proculdubio scribentem nimis 

 remorabitur. Neque multum etiam refert, ad id quod 

 agitur : quoniam (ut in aphorismo 118. Lib. 1. 

 diximus) falsitatem experimentorum, nisi ea ubiquo 

 scateant, veritas axiomatum paulo post convincet. 

 Attamen si instantia fuerit nobilior, aut usu ipso, 

 aut quia alia multa ex ilia pendere possint, turn 

 certe nominandus est auctor : neque id nude tantum, 

 sed cum mentione aliqua, utrum ille ex relatione, 

 aut exscriptione (qualia sunt fere, quae scribit C. 

 Plinius), aut potius ex scientia propria ilia affirma- 

 verit : atque etiam utrum fuerit res sui temporis. an 

 vetustior ; insuper, utrum sit tale quippiam, cujus 

 necesse foret ut multi essent testes, si verum foret ; 

 denique, utrum auctor ille fuerit vaniloquus et levis, 

 an sobrius et severus ; et similia, quae faciunt ad 

 pondus fidei. Postremo res damnatae fidei, et ta- 

 men jactatas et celebratas, quales, partim neglectu, 

 partim propter usum similitudinum, per multa jam 

 sascula invaluerunt (veluti, quod adamas liget mag- 

 netem, allium enervet, electrum omnia trahat praeter 

 ocymum, et alia multa hujusmodi), oportebit non 

 silentio rejicere, sed verbis expressis proscribere, ne 

 ilia amplius scientiis molesta sint. 



Praeterea non abs re fuerit, si forte origo vanita- 

 tis aut credulitatis alicujus occurrat, illam notare : 

 veluti, quod herbae satyrio attributa sit vis ad exci- 

 tandam venerem, quia radix scilicet in figuram testi- 

 culorum efformata sit : cum revera hoc fiat, quia ad- 

 nascitur annis singulis nova radix bulbosa, adhaerente 



