REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



DUM hasc tractarem, intervenit amicus meus quidam 

 ex Gallia rediens, quern cum salutassem, atque ego 

 ilium, ille me de rebus nostris familiariter interro- 

 gassemus : tu vero, inquit, vacuis tuis ab occupa- 

 tionibus civilibus intervallis, aut saltern remittenti- 

 bus negotiis, quid agis ? Opportune, inquam, nam 

 ne nil me agere existimes, meditor instaurationem 

 philosophic, ejusmodi quae nihil inanis aut abstract! 

 habeat, quaeque vitae humanaa conditiones in melius 

 provehat. Honestum profecto opus, inquit : et quos 

 socios habes ? Ego certe, inquam, profecto nullos : 

 quin nee quenquam habeo quocum familiariter de 

 hujusmodi rebus colloqui possim, ut me saltern ex- 

 plicem et exacuam. Duras, inquit, partes tux sunt : 

 et statim addidit, atque tamen scito haec aliis curae 

 esse. Turn ego laetatus : guttula, inquam, me asper- 

 sisti, atque animam reddidisti. Ego enim anum 

 quandam fatidicam non ita pridem conveni, quas, 

 mihi nescio quid obmurmurans, vaticinata est, fostum 

 meum in solitudine periturum. Vis, inquit, ut tibi 

 narrem qua3 mihi in Gallia circa hujusmodi negotium 

 evenerunt. Libeutissime, inquam, atque insuper 

 gratiam habebo. 



Turn retulit se Parisiis vocatum a quodam amico 



