488 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



suo, atque introductum in consessum virorum, qua- 

 lem, inquit, vel tu videre velles ; nihil enim in vita 

 mihi accidit jucundius ; erant autem circiter quinqua- 

 ginta viri, neque ex iis quisquam adolescens, sed 

 omnes aetate provectiores, quique vultu ipso digni 

 tatem cum probitate singuli pra3 se ferrent. Inter 

 quos aiebat se cognovisse nonnullos honoribus per- 

 functos, atque alios ex senatu ; etiam antistites sa- 

 crorum insignes, atque ex omni fere ordine eminen- 

 tiore aliquos ; erant etiam quidam, ut aiebat, pere- 

 grini ex diversis nationibus. Atque cum ille primo 

 introiisset, invenit eos familiariter inter se collo- 

 quentes ; sedebant tainen ordine sedilibus dispositis, 

 ac veluti adventum alicujus exspectantes. 



Neque ita multo post ingressus est ad eos vir 

 quidam, aspectus (ut ei videbatur) admodum placidi 

 et sereni, nisi quod oris compositio erat tanquam 

 miserantis, cui cum omnes assurrexissent, ille cir- 

 cumspiciens et subridens ; nunquam, inquit, existi- 

 mavi, potuisse fieri, ut otium omnium vestrum, cum 

 singulos recognosco, in unum atque idem tempus 

 coincideret, idque quomodo evenerit, satis mirari 

 non possum. Cumque unus ex co3tu respondisset, 

 eum ipsum hoc otium illis fecisse, cum qua3 ab ipso 

 exspectarent illi ducerent omni negotio potiora : at 

 que ut video, inquit, universa ilia jactura ejus quod 

 hie consumetur temporis, quo certe vos separati mul- 

 tis mortalibus profuissetis, ad meas rationes accedet. 

 Quod si ita est, videndum profecto ne vos diutius 

 morer : simul consedit, absque suggesto aut cathedra, 

 sed ex sequo cum caeteris, atque hujusmodi qusedam 



