REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 439 



apud eum consessum verba fecit ; nam aiebat, qui 

 hsec narrabat, se ilia turn excepisse ut potuit, licet 

 cum apud se, una cum illo amico suo qui eum intro- 

 duxerat, ea recognosceret, fateretur ea longe inferi- 

 ora iis quaB turn dicta essent visa esse. Exemplum 

 autem orationis quam exceperat, quod circa se habe- 

 bat, proferebat. Illud ita scriptum erat. 



Vos certe, filii, homines estis et mortales ; neccon- 

 ditiones vestrae tantum preniteat, si naturae vestrae sa 

 tis memineritis. Deus mundi conditor et vestrum, ani- 

 mas vobis donavit mundi ipsius capaces, nee tamen 

 eo ipso satiandas, itaque fidem vestram sibi seposuit, 

 mundum sensui attribuit : neutra autem oracula clara 

 esse voluit sed involuta, ut vos exerceret, quandc- 

 quidem excellentiam rerum rependeret. Atque de 

 rebus divinis optima de vobis spero : circa humana 

 autem, metuo vobis, ne diuturnus error vos usu ce- 

 perit. Existimo enim hoc apud vos penitus credi, vos 

 statu uti scientiarum florente et bono. Ego rursus 

 moneo vos, ne eorum qua3 habetis aut copiam aut 

 utilitatem, quasi ad magnum aliquod fastigium evecti, 

 et votorum compotes, aut laboribus perfuncti acci- 

 piatis. Idque sic considerate. 



Si in omnem illam scriptorum varietatem, qua 

 scientiae tument et luxuriantur, de eo quod afFerunt 

 interpelletis, et stricte et presse examinetis, ubique 

 reperietis ejusdem rei repetitiones infinitas ; verbis, 

 ordine, exemplis, atque illustratione, diversas ; rerum 

 summa et pondere, ac vera potestate pralibatas ac 

 plane iteratas ; ut in pompa paupertas sit, et m 

 rebus jejunis fastidium. Atque si vobiscum fami- 



