446 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



antiquorum ingeniis, excellently facultati, nihil de- 

 trahimus, sed generi ipsi, viae, institute, auctoritati, 

 placitis, necessario derogamus. Immensum enim 

 est, quantum scientiarum progressum deprimant, 

 atque opinio copias inter maximas causas inopiae 

 reperitur. 



Atque duo sunt viri, filii, quorum placita ex li- 

 bris eorum propriis haurire licet. Plato et Aristo- 

 teles; utinam illud et reliquorum nonnullis conti- 

 gisset. Sed Aristoteles, Othomannorum more, 

 regnare se non potuisse existimavit, nisi fratres tru- 

 cidasset. Idque ei non statim sane sed postea ex 

 voto nimis feliciter successit. De his itaque duobus 

 pauca dicere instituimus. Xenophontem autem ter- 

 tium non adjungimus, suavem scriptorem et virum 

 excellentem. Verum cum illis, qui philosophiam 

 tanquam ingenii peregrinationem amcenam et jucun- 

 dam, non tanquam provinciam laboriosam et solici- 

 tam, susceperunt, nobis non multum rei est. 



Itaque hos duos viros, Platonem et Aristotelem, 

 si quis inter maxima mortalium ingenia non nume- 

 ret, aut minus perspicit, aut minus aaquus est. 

 Ingenia certe illorum capacia, acuta, sublimia. Sed 

 tamen videndum primo, cujus generis philosophan- 

 tium censeri possint. Invenio enim tria genera apud 

 Grsecos eorum, qui philosophies cultores habiti sint. 

 Primum erat sophistarum, qui per plurimas civitates 

 instituta profectione, et per singulas mansitantes, 

 adolescentes, recepta mercede, sapientia imbuere 

 professi sunt, quales fuere Gorgias, Protagoras, 

 Hippias ; quos Plato ubique exagitat, et fere in 



