448 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



fortasse loci mutatio et circumcursatio, et mercedis 

 indignitas, et inepta ostentatio : atque lucet in illis 

 certe quiddam solennius et nobiiius ; sed aderant 

 schola, auditor, secta. Itaque genus ipsum profecto 

 cernitis. Jam vero de viris ipsis aliquid separatim 

 dicamus, institutum servantes, ut missis rebus, ex 

 signis conjiciamus. 



Itaque ab Aristotele exorsi, memoriam vestram, 

 filii, testamur, si in physicis ejus et metaphysicis, non 

 saepius dialectics quam naturae voces audiatis. Quid 

 enim solidi ab eo sperari possit, qui mundum tan- 

 quam e categoriis effecerit ? qui negotium materiae 

 et vacui, et raritatis et densitatis, per distinctionem 

 actus et potentiae transegerit ? qui animae genus non 

 multo melius, quam ex vocibus secundae intentionis 

 tribuerit ? Verum haec ad res ipsas penetrant: itaque 

 ab hujusmodi sermone absistendum. Nam cum 

 confutationem justam instituere immernoris plane sit : 

 ita et opiniones tanti hominis per satyram perstrin- 

 gere superbum foret. Signa autem in illo non bona, 

 quod ingenium incitatum et se proripiens, nee alienae 

 cogitationis nee propriae fere patiens, quod quaesti- 

 onum artifex, quod contradictionibus continuus, quod 

 antiquitati infestus et insultans, quod quaesita obscu- 

 ritas est; alia plurima, quae omnia magisterium 

 sapiunt, non inquisitionem veritatis. 



Quod si quis ad haec, censuram rem proclivem 

 fortasse esse, illud interim constare, post Aristotelis 

 opera edita, pleraque antiquorum veluti deserta ex- 

 olevisse ; apud tempora autem quae sequuta sunt, 

 nil melius inventum esse : magnum itaque virum 



