REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 451 



tibus innotuerunt ? An et abortus qui nunquam in 

 lucem editi sunt ? Itaque desinant homines angustias 

 suas mundo et sasculis attribuere et imponere. Quid 

 si de suffragiis ipsis litem moveamus, et negemus 

 verum et legitimum consensum esse, cum homines 

 addicti credunt, non persuasi judicant ? Transierunt, 

 filii, ab ignorantia in prasjudicium : haec demum est 

 ilia coitio potius quam consensus. Postremo, si de 

 isto consensu non diffiteamur, sed eum ipsum ut sus- 

 peetum rejiciamus, an nos inter morbum istum ani- 

 morum grassantem et epidemicum sanitatis poeni- 

 tebit ? Pessimum certe, filii, omnium augurium est 

 de consensu in rebus intellectualibus, exceptis divinis 

 cum veritas descendit ccelitus. Nihil eniin multis 

 placet, nisi aut imaginationem feriat, ut superstitio, 

 aut notiones vulgares, ut doctrina sophistarum : tan- 

 tumque consensus iste a vera et solida auctoritate 

 abest, ut etiam violentam prsesumptionem inducat 

 in contrarium. Optime enim Gra3cus ille, &amp;lt;( Quid 

 peccavi?&quot; cum complauderent. 



Quod si is esset vir qui putatur esse Aristoteles, 

 tamen nullo modo vobis auctor sim, ut unius hominis 

 cogitata et placita instar oraculi recipiatis. Quas 

 enim, filii, est ista voluntaria servitus ? tantone audi- 

 toribus monachi illius ethnici deteriores estis ? ut 

 illi suum, u ipse dixit,&quot; post septennium deponerent, 

 vos illud post annos bis mille retineatis ? Atque nee 

 istum ipsum prasclarum auctorem habuissetis, si anti- 

 quitatis studium valuisset : et tamen eadem in ilium 

 lege et conditione uti veremini. Quin, si me audietis, 

 dictaturam istarn, non modo huic homini sed et 



