452 KEDARGUT10 PHILOSOPHIARUM* 



cuivis mortalium qui sunt, qui erunt in perpetuum, 

 negabitis ; atque homines in recte inventis seque- 

 mini, ut videntes lucem, non in omnibus promiscue, 

 ut caeci ducem. Neque certe vos virium pceniteat, 

 si experiamini : neque enim Aristotele in singulis, 

 licet forte in omnibus inferiores estis, atque, quod 

 caput rei est, una certe re ilium longe superatis, ex- 

 emplis videlicet et experimentis et monitis temporis. 

 Nam ut ille (quod n arrant) librum confecerit, in quo 

 ducentarum quinquaginta quinque civitatum leges 

 et instituta collegerit ; tamen non dubito, quin unius 

 reipublicre Romans mores et exempla plus ad pru- 

 dentiam et militarem et civilem contulerint, quam 

 omnia ilia. Similia etiam et in naturali philosophia 

 evenerunt. Itane vero animati estis, ut non tan- 

 turn dotes vestras proprias, sed etiam temporis dona 

 projiciatis ? Itaque vindicate vos tandem, et vos rebus 

 addite, neque accessio unius hominis estote. 



De Platone vero ea nostra sententia est ; ilium, licet 

 ad rempublicam non accessisset, sed a rebus civilibus 

 administrandis quodammodo refugisset, propter tem- 

 porum perturbationes, tamen natura et inclinatione 

 omnino ad res civiles propensum, vires eo praecipue 

 intendisse ; neque de philosophia naturali admodum 

 sollicitum fuisse, nisi quatenus ad philosophi no- 

 men et celebritatem tuendam, et ad majestatem 

 quandam moralibus et civilibus doctrinis addendam 

 et aspergendam sufficeret. Ex quo fit, ut quae de 

 natura scripsit, nil firmitudinis habeant. Quinetiam 

 naturam theologia, non minus quam Aristoteles 

 dialectica, infecit et corrupit. Optima autem in eo 



