456 REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



quisitionis firmitudine et constantia, necnon experi- 

 mentorum magno comitatu et fere agmine, perscru- 

 tatus esset, statim imminebat ct ipse novae philoso 

 phic condendae, nee Xenophanis nomen in Xenoma- 

 nem per ludibrium versum expavit, in cujus senten- 

 tiam inclinabat. Quin et Fracastorius, licet sectam 

 non condiderit, tamen libertate judicii honeste usus 

 est ; eadem ousus est Cardanus, sed levior. 



Atque existimo, filii, vos ad istam, quam ex nobis 

 auditis, tarn latam et generalem opinionum et aucto- 

 rum rejectionem obstupescere. Licet enim de nobis 

 bene existimetis, tamen vereri videmini, nt invidiam 

 hujusce rei nobiscum una sustinere possitis. Quin 

 et ipsi (credo) miramini et animi pendctis, quorsum 

 res haec evasura sit, et quam tandem conditionem 

 vobis afferamus. Itaque diutius suspenses vos non 

 tenebimus : atque simul et vos admiratione, et nos 

 invidia, ut speramus, nisi admodum iniqua fuerit, 

 exsolvemus. Atque meministis profecto etiam ab 

 initio nos tale quiddam significasse : antiquis non 

 certe auctoritatem et fidem (id enim pernitiosum), 

 sed honorem ac reverentiam intacta et imminuta 

 fore ; tametsi possemus pro jure nostro, neque eo 

 ipso alio quam omnium, si quid apud eos non recte 

 inventumaut positum sit, id reprehendere aut notare. 

 Sed res ipsa hoc non postulat, fato quodam, ut arbi- 

 tramur, ad invidiam et contradictionem exstinguen- 

 dam et depellendam meliore. 



Audite itaque, filii, quae jam dicemus. Nos, si 

 profiteamur nos meliora afferre quam antiqui, ean- 

 dem quam antiqui viam ingressos, nulla verborum 



