BEDARGUTIO PHiLOSOPHIARUM. 457 



arte efficere possimus, quin inducatur quaedam in- 

 genii, vel excellentiae, vel facultatis comparatio sive 

 contentio ; non ea quidem illicita aut nova, sed im- 

 par ob virium nostrarum modum ; quern eum esse 

 satis sentimus, ut non solum antiquis, sed et vivis 

 cedat. Cum autem (ut simpliciter apud vos loqua- 

 mur) clandus in via (quod dici solet) cursorem extra 

 viam antevertat, commutata ratio est. Atque de via 

 (mementote) non de viribus quaestio oritur, nosque 

 indicis non judicis partes sustinemus. Itaque aperte, 

 vale jusso omni fuco et artificio, fatemur nos in hac 

 opinione esse, omma omnium astatum ingenia, si in 

 unum coierint, eo quo nunc res geritur modo, hoc 

 est (ut clare loquamur) ex meditatione et argumen- 

 tatione, in scientiis magnos processus facere non 

 posse. Quin neque hie finis, sed addimus insuper, 

 quanto quis ingenio plus valet, eundem, si naturae 

 lueem, id est, historian! et rerum particularium evi- 

 dentiam intempestive deserat, tanto in obscuriores 

 et magis perplexes phantasiarum recessus, et quasi 

 specus se detrudere et involvere. 



Annon forte animadvertistis, filii, quanta inge- 

 niorum et acumina et robora apud philosophos scho- 

 lasticos otio et meditationibus luxuriantes, et ob 

 tenebras ipsas in quibus enutriti erant feroces, qua- 

 les nobis telas aranearum pepererint, textura et 

 subtilitate fili mirabiles, usus et commodi expertes. 

 Etiam illud simul affirmamus ; nostram quam ad 

 artes adducimus rationem, et inquisitionis formam 

 talem esse, quae hoininum ingenia et facultates, ut 

 haereditates Spartanas, fere aequet. Nam quemad- 



