REDARGUTIO PHJLOSOPHIARUM. 450 



quoddam exercuissemus ; cum nunc tantummodo (ut 

 dictum est) indicium faciamus. Postremo etiam per- 

 spicitis,quid nobis prorsusrelinquatur : sive nos aliquid 

 sumere, sive aliis aliquid nobis tribuere libeat. 



Non ingenii, non excellent, non facultatis laus, 

 sed fortuna quaedam, ea magis vestra quam nostra, 

 cum res sit potius usu fructuosa, quam inventione 

 admirabilis. Nam uti vos fortasse miramini, quando 

 hoc nobis in mentem venire potuerit : ita et nos 

 vicissim miramur, quomodo idem aliis in mentem 

 jam pridem non venerit; non ulli mortalium cordi 

 aut curae fuisse, ut intellectui humano auxilia et 

 praesidia ad naturam contemplandam et experientiam 

 digerendam compararet, sed omnia vel traditionum 

 caligini, vel argumentorum vertigini et turbini, vel 

 casus et experimentorum undis et ambagibus per- 

 missa esse, nee mediam quandam viam inter expe 

 rientiam et dogmata aperiri potuisse ? Sed tamen 

 mirari desinimus, cum in multis rebus videre liceat, 

 mentem humanam tarn laevam et male compositam 

 esse, ut primo diffidat, et paulo post se contemnat : 

 atque primo incredibile videatur, aliquid tale inveniri 

 posse ; postquam autem inventutn sit, rursus incre 

 dibile videatur id homines tarn diu fugere potuisse : 

 sed ut quod res est proferamus ; huic rei, de qua 

 nunc agimus, impedimento fuit non tarn rei obscuri- 

 tas aut difficultas, quam superbiahumana,cui natura 

 ipsa magna ex parte eaque potiore sordescit : qua&amp;gt; 

 que homines eo dementiae provehit, ut spiritus pro- 

 prios, non spiritum naturae consulant ; ac si artes 

 facerent, non invenirent. 



