KEDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 461 



(ad id quod agitur), utrum quae jam proponentur, 

 aut illis fortasse majora antiquis ctiarn inuotuerint ; 

 quam hominibuscura? esse debeat, utrum Novus Orbis 

 fuerit insulailla Atlantis, et veteri mundo cognita, an 

 nunc primum reperta; rerura euim inveutio a nature 

 luce petenda, non a vetustatis tenebris repetenda 

 est. 



Jam vero, filii, etiam sponte, non fortasse inter- 

 pellati ab exspectatione vestra, de philosophia Chi- 

 mistarum opinionem subjungemus. Etenim ilia ves- 

 tra philosophia, disputationibus potens, operibus in- 

 valida, artis chimicae nonullam existimationem apud 

 quosdam peperit. Atque sane quod ad practicam 

 Chimistarum attinet, iabulam illam in earn compe- 

 tere existimamus, de sene, qui filiis suis aurum in 

 vinea defossum (nee se satis scire quo loco) legaverit : 

 unde illos protinus ad vineam fodiendam incubuisse ; 

 atque auri quidem nihil repertum, sed vindemiam ea 

 cultura factam fuisse uberiorem : simili modo et 

 chimise filii, dum aurum, (sive vere sive secus) in 

 naturae arvo abditum et quasi defossum, laboriose 

 eruere conantur, multa moliendo et tentando, mag- 

 no proventui hominibus et utilitati fuere, et complu- 

 ribus inventis non contemnendis vitarn et res huma- 

 nas donavere. 



Veruntamen speculativam eorum rem levem et 

 minus sanam esse judicamus. Nam ut ille adole- 

 scentulus delicatus cum scalmum in littore reperisset, 

 navem a3dificare concupivit : ita et hi, arti sua? indul 

 ge ntes, ex paucis fornacis experimentis philosophiam 

 condere aggressi sunt. Atque hoc genus theoriarum 

 et saBpius et manifestius vanitatis coarguitur, quam 



