REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 463 



Atque mentio Chimistarum nos admonet, ut 

 aliquid etiam de Magia natural!, ea quae nunc hoc 

 vocabulum solenne et fere sacrum inquinavit, di- 

 camus : ea enim inter philosophos chimicos in 

 honore esse consuevit. Quaa nobis in hujusmodi 

 sermone inferior videtur, quam ut condemnetur : 

 sed levitate ipsa effugiat. Quid enim ilia ad 

 nos, cujus dogmata plane phantasia et superstitio, 

 opera praestigiaa et impostura ? nam inter innumera 

 falsa, si quid ad effectum perducitur, hujusmodi 

 semper est, ut sit ad novitatem et admirationem 

 conficta, non ad usum aut accommodata aut desti- 

 nata. Etenim evenit fere semper de magicis expe- 

 rimentis, quod poeta lascivus ludit, &quot; Pars minima 

 est ipsa puella sui ;&quot; quemadmodum autem philoso 

 phise proprium est efficere, ut omnia minus quam 

 sint admiranda videantur propter demonstrationes; 

 ita et imposturae non minus proprium est, ut omnia 

 magis quam sunt admiranda videantur propter os- 

 tentationem et falsum apparatum. Atque ista tamen 

 vanitas, nescio quo modo, contemnitur et recipitur ; 

 unde enim satyrion ad venerem, pulmones vulpis ad 

 phthisim, nisi ex hac officina ? verum nimis multa de 

 nugis ; nimis sane, si, ut inepta?, ita innoxiae essent. 



Resumamus orationis filum, et philosophiam quam 

 in manibus habemus ex signis excutiamus ; ista enim, 

 filii, inseri oportuit ad intellectus vestri praepara- 

 tionem, quae res sola nunc agitur. Duplex enim est 

 animorum praeoccupatio seu mala inclinatio ad nova, 

 quando ea proponi contigerit : una ab insita opinione 

 de placitis receptis, altera ab anticipatione sive prae- 



