468 REDARGUTIO PH1LOSOP1IIARUM. 



vel explicent vel digerant, vel pro sui saeculi ratione 

 palato accommodent et vertant : nae ille majorem 

 rebus humanis prudentiam et ordinem et felicita- 

 tern tribuit, quam experiri fas est ; res enim casum 

 recipit, nisi quod vanitas hominum etiam fortuita in 

 deterius detorquet. Nam vere sic se res habet ; post- 

 quam scientia aliqua multorum observatione et dili- 

 gentia, dum alius alia apprehendit, per partes ten- 

 tata serio et tractata sit, turn exoriri aliquem mente 

 fidentem, lingua potentem, methodo celebrem, qui 

 corpus unum ex singulis pro suo arbitrio efficiat et 

 posteris tradat : plerisque corruptis et depravatis, et 

 cum certissima omissione omnium quae altiores et 

 digniores contemplationes exhibere possint, ut opinio- 

 num immodicarum et extravagantium : et poster! 

 rursus facilitate rei et compendio gaudentes, sibi 

 gratulantur ac nil ulterius quaerunt, sed ad ilia 

 ministeria servilia quae diximus se convertunt. Ve- 

 rum vobis, filii, pro certo sit, quae in natura fundata 

 sunt, ut aquas perennes, perpetuo novas scaturigi- 

 nes et emanationes habere ; quae autem in opinione 

 versantur, variari fortasse sed non augeri. 



Habemus et aliud signum, si modo signi appel- 

 latio in hoc competit, cum potius testimonium sit, 

 imo testimoniorum omnium validissimum, hoc est, 

 propriam auctorum quorum fidei vos committitis 

 confessionem et judicium. Nam et illi ipsi qui dic- 

 taturam quandam in scientiis invaserunt, et tanta 

 fiducia de rebus pronunciant, tamen per intervalla, 

 cum ad se redeurit, ad querimonias demum de na 

 turae subtilitate, rerum o^scuritate, humani ingenii 



