474? REDARGUTIO PHILOSOPHIARUM. 



prasterierit, naturam prensare aut captare potest, sed 

 nunquam apprehendere aut capere. 



Equidem satis scio, idque vos non ita multo post 

 experiemini : postquam verse et nativae rerum sub- 

 tilitati, et differentiis in experientia signatis et ex- 

 pressis et sensui subjectis, aut saltern per sensum in 

 lucem extractis, paululum insuevistis ; continue sub- 

 tilitatem illam alteram disputationum et verborum, 

 quae cogitationes vestras non sine magna admiratione 

 occupavit et tenuit, quasi pro re ludicra et larva 

 quadam et incantatione habituri sitis. 



Quare missis istis philosopbiis abstractis, vos et 

 ego, filii, rebus ipsis nos adjungamus : neque ad 

 sectaa condendae gloriam animum adjiciamus ; sed 

 utilitatis et amplitudinis humanae curam serio susci- 

 piamus ; atque, inter mentem et naturam connubium 

 castum et legitimum (pronuba misericordia divina) 

 firmemus ; precati etiam Deum, cujus numine et 

 nutu haec fiunt, quique ut hominum et rerum, ita 

 luminum et consolationum pater est, ut ex illo con- 

 nubio non phantasiae monstra, sed stirps heroum, 

 quas monstra domet et exstinguat, hoc est, inventa 

 salutaria et utilia ad necessitates humanas (quantum 

 fieri datur) debellandas et relevandas suscipiatur. 

 Hoc epithalamii votum sit. 



Certe, filii, facultates, artium et scientiarum om 

 nium consensu, aut empiricae aut rationales sunt. 

 Has autem bene commistas et copulatas adhuc vi- 

 dere non licuit. Empirici enim, formicae more, con- 

 gerunt tantum et utuntur. Rationales autem, ara- 

 nearum more, telas ex se conficiunt. Apis ratio 



