486 EPISTOL.ZE. 



rat, accepit tandem nitidas, proceras, ingenii tui 

 copiis (quibus unice augeri poterant) uberrime dota- 



tas. Grande ducit munus illud sibi a peregrine (si 

 tamen peregrinus sit, tarn prope consanguineus) 



auctius redire, quod filiolis suis instar patrimonii im- 

 pendit ; et libenter agnoscit hie nasci Musas, alibi 

 tamen quam domi suae crescere. Creverunt quidem, 

 et sub calamo tuo, qui, tanquam strenuus literarum 

 Alcides, columnas tuas mundo immobiles, propria 

 manu in orbe scientiarum plus ultra statuisti. Euge 

 exercitatissimum athletam, qui in aliorum patroci- 

 nandis virtutibus occupatissimus, alios ; in scriptis 

 propriis, teipsum superasti : quippe in illo honorum 

 tuorum fastigio, viros tantum literates promovisti, 

 nunc tandem (o dulce prodigium !) etiam et literas. 

 Onerat clientes beneficii hujus augustior munifi- 

 centia ; cujus in accipiendo honor apud nos manet, 

 in fruendo emolumentum transit usque in posteros. 

 Quin ergo si gratiarum talioni impares sumus, 

 juncto robore alterius seculi nepotes succurrant, 

 qui reliquum illud, quod tibi non possunt, saltern 

 nomini tuo persolvent. Felices illi, nos tamen quam 

 longe feliciores, quibus honorifice conscriptam tua 

 manu epistolam, quibus oculatissima lectitandi prae- 

 cepta, et studiorum coricordiam, in fronte voluminis 

 demandasti : quasi parum esset Musas de tua penu 

 locupletare, nisi ostenderes quo modo et ipsas disce- 

 rent. Solenniori itaque osculo acerrimum judicii tui 

 depositum excepit frequentissimus purpuratorum 



