LETTERS FROM THE BRITISH MUSEUM. 485 



lauro deponant fessum latus, et sub ala, nutuque tuo vitam 

 ac sanguinem recipiant. Ut portus in mari Deus statuit, 

 jactatis refugium ; sic vos magnos Patronos, quibus in 

 turbida fortuna recreemur. 



Quod rovemus, et (quae suggerit nobis sive importunior 

 spes seu fiducia promptior) pristinam illam tuam omnem 

 variis, nee obscuris indiciis exertam in nos benignitatem, 

 tanquam novi hujus, et succedanei (quod impraesentiarum 

 petimus) benificii tesseram aliquam, et quasi stipulationem 

 accipimus. Imminet jam nostrae Mantuae incursionis peri- 

 culum a vicina, et contigui liminis cremona : quae sub 

 ementitae dignitatis larva, ac praetextu, versa, ac veteri 

 dignitati nostrae insidiatur : nee vanus nobis subest suspi- 

 tionis metus, ne dum surgant civitatis hujus moenia, mox 

 Academise Barietes injurioso (sed occulto) pede conculcen- 

 tur. Esto quidem per nos (imo sit per vos) Cantabrigia 

 civitas florentissima (cur enim honorem tune ipsi nobis 

 invideamus ?) sit tamen (ita uti nomen ei olim in archivis 

 cluet) civitas literarum, non illiberalium opificum : qui 

 dum majores nido pennas extundunt, et civitatis (quam 

 ambiunt), et universitatis (cui invident) dignitatem eunt 

 delibatum. Honorem nobis obtendunt, et auctiorem Oxon- 

 ioque rivalem splendoris cumulum ? Officiae merae, et 

 hamatum lenocinium. Blandiens rentus nos non inducet, 

 quin tempestatem, et nimbum expectemus. Ut aves semel 

 deceptse, caeteros etiam cibos viscatos credunt : sic ab im- 

 postura ut ut speciosa, quod etiam bonum, syncerumque 

 videtur, esse id tamen omne dilutum, atque incrustatum, 

 baud perperam suspicamur. Nos macti titulis illis, ac mu- 

 nicipiis, quos Principum Diplomata, et domina rerum con- 

 suetudo longa amorum serie firmatos nobis indulserunt in 

 propria pelle quiescimus, haud ignari, noxios interdum, 

 curiosos saepe, semper suspectos esse Novatores, qui ut 

 aliquid sui videantur afferre, etiam recta mutant in deterius. 

 Tu ver6 Amplissime Heros (quae summa sua erit, cum 

 summa prudentia, et equitate conjuncta humanitas) privi- 

 legiorum nostrorum Paladium sartum tectum conservabis ; 

 decernes nihil, quod Athenis nostris, vel in jacturam cedat 

 vel molestiam, nee committes, ut qui per emensum omne 

 vitse spacium clare se ostendit, vel in extremo aetatis Curri- 

 culo claudatur honorificus ille tuus Erga togatam gentem 

 affectus. Quod superest Deum optimum Maximum calida 

 votorum nuncupatione veneramur ut te Ecclesiae Patriae, 

 Academiae bono coclitis natam divinare in terris velit, 



* Addit. MS. Mus. Brit. No. 5503. fol. 98. 



