PRODROMI. 183 



quere possint, et quibus ea perficere et colere curaB 

 erit. Itaque ad ilia ipsa tendere, atque fontes rerum 

 et utilitatum aperire, et viarum indicia undique con- 

 quirere (invocata Numinis ope), nunquam dum in 

 vivis erimus desistemus. lidem nos, de eo quod ad 

 omnes pertinere et in commune prodesse possit soli- 

 citi, dum ad majora &amp;gt; contendimus, minora non asper- 

 namur (cum ilia remota, haec parata esse soleant), 

 nee potiora (ut arbitramur) afferentes, idcirco veteri- 

 bus ac receptis, quominus ilia apud plurimos raleant, 

 intercedimus ; quinetiam ea ipsa et aucta et emen- 

 data et in tyonore esse cupimus. Neque enim homines 

 aut omnes aut omnino aut statim a receptis et credi- 

 tis abducere conamur. Sed quemadmodum sagitta 

 aut missile fertur certe in processu, sed tamen inte 

 rim conversiones suas perpetuo expedit, progrediendo 

 et nihilominus rotando ; ita et nos, dum ad ulteriora 

 rapimur, in receptis et cognitis volvimur et circumferi- 

 mur. Quamobrem nos quoque rationis ipsius com- 

 munis et demonstrationum vulgarium (abdicato licet 

 imperio earum) honesta opera utimur ; atque ea quae 

 nobis secundum eas inventa et judicata sunt, quaeque 

 plurimum et veritatis et utilitatis habere possunt, pari 

 cum caeteris jure pro[)ouemus. Sed tamen neque per 

 hoc iis qua? de rationis nativa? et demonstrationum 

 veterum incompetentia dicta sunt derogatum quid- 

 quam intelligimus. Quin base potius adjunximus ad 

 tempus, et in gratiam eorum qui justa excusatione 

 aut virium aut occupationum retardati contempla- 

 tiones suas intra veteres scientiarum plagas et pro- 

 vincias, aut saltern earum confinia contermina, sistere 

 volent. Eadem iis qui veram naturae interpretationem 

 secundum indicia nostra accedent, eamque molientur, 



