204 COGITATION ES DE NATURA RERUM. 



tundem pulveris ligni Brasilii, vel balaustiorum, vel 

 alicujus rei optime coloratse (quoe tamen croci lento- 

 rem ad se in liquoribus aperiendum et incorporandum 

 non habeat) immisceas. Itaque ridiculum erat, ato- 

 mos pro parvis illis corpusculis quse sub radiis solis 

 conspiciuntur accipere. Ea enim pulveris instar sunt ; 

 atomum autem, ut ipse Democritus aiebat, nemo un- 

 quam vidit, aut videre possit. Sed ista rerum disper- 

 titio in odoribus multo magis mirabilem se ostendit. 



O 



Etenim si parum croci dolium aquae colore, at parum 

 zibethi coenaculum amplum odore, imbuere et inficere 

 potest, et subinde aliud, et rursus aliud. Neque quis- 

 quam sibi fingat, odores, luminis more aut etiam ca- 

 loris et frigoris, absque communicatione substantial 

 difFundi ; cum notare possit, odores etiam rebus soli- 

 dis, lignis, metallis, adhaerescere, idque ad tempus non 

 exiguum ; posse etiam frictione, lavatione, ab iisdern 

 discuti et purgari. Verum in hisce et similibus, quod 

 processus infinitus non sit, nemo sanus contradixerit ; 

 cum intra spatia et limites, et corporum quantitates, 

 hujusmodi dispertitio sive diffusio coliibeatur : ut in 

 exemplis antedictis evidentissimum est. Quod ad se- 

 cundum sensum atomi attinet, quod vacuum prsesup- 

 ponit, atomumque ex privatione vacui definit ; bona 

 et seria diligentia Heronis fuit, quse 1 vacuum coacer- 

 vatum necavit, vacuum commistum asseruit. 2 Cum 



O * 



enim perpetuum corporum nexum cerneret, neque in- 

 veniri prorsus aut assignari spatium aliquod quod cor- 

 pore vacet ; et multo magis, cum corpora gravia et 

 ponderosa sursum ferri, et naturas suas quoquo modo 

 deponere et violare potius quam divulsionem absolu- 



1 So in Gruter s copy. J. S. 



a See note on Nov. Org. n. 48. [Vol. I. p. 513.] 



