208 COGITATIONES DE NATURA. RERUM. 



atomorum divcrsitatem tenuit. Nobis vero ea quaes- 

 tio non bene instituta nee quasstionem priorem prem- 

 ere videtur, si de transmutations immediata corpo- 

 rum intelligatur. Verum utrura etiam per debitos 

 circuitus et mutationes medias universa non transeant, 

 ea demum quaestio legitima est. Dubium enim non 

 est, semina rerum, licet sint paria, postquam se in 

 certas turmas et nodos conjecerint, corporum dissi- 

 milium naturam omnino induere, donee eaedem turmaa 

 aut nodi dissolvantur ; adeo ut compositorum natura 

 et affectus transmutationi immediatae non minori im- 

 pedimento ac obici, quam simplicium, esse possit. 

 Verum Democritus in corporum principiis investigan- 

 dis acutus ; in motuum autem principiis examinandis 

 sibi impar et imperitus deprehenditur ; quod etiam 

 commune vitium omnium philosophorum fuit. At- 

 que hujus de qua loquimur inquisitionis de prirna 

 conditione seminum sive atomorum utilitas, nescimus 

 an non sit omnino maxima ; ut quae sit actus et po- 

 tentiae suprema regula, et spei et operum vera mode- 

 ratrix. Etiam alia inquisitio inde fluit, cujus utilitas 

 complexu minor, sed rebus et operibus propior est. 

 Ea est de separatione et alteratione ; hoc est, quid 

 per separationem fiat, et quid alia ratione. Familia- 

 ris enim est animo humano error, qui etiam a cliym- 

 istarum philosophia magnum robur et incrementum 

 accepit ; ut ea separationi deputentur, quae alio spec- 

 tent. Exempli gratia; cum aqua in vaporem transit, 

 facile quis opinetur partem aquae subtiliorem emitti, 

 crassiorem subsistere ; ut in ligno videre est, ubi pars 

 in flamma et fumo evolat, pars in cinere manet. Sim 

 ile quiddam et in aqua fieri quis putet, licet non tarn 

 manifesto. Quamvis enim tota aqua quandoque ebul- 



