216 COGITATIONES DE NATURA RERUM. 



et variam positionem partium absque alia separatione , 

 quando ad utramque. Neque enim (credo) cum pyrum 

 immaturum et acerbum manibus l fortius attrectamus, 

 contundimus, et subigimus, unde illud dulcedinem ac- 

 quirit ; aut cum succinum vel gemma in pulverem sub- 

 tilissimum redacta colorem deponunt ; materiae pars 

 notabilis deperditur ; sed tantum partes corporis in 

 nova positione constituuntur. Restat ut errorem quen- 

 dam ex opinionibus hominum evellamus, cujus ea vis 

 est, ut si fides ei adhibeatur, 2 aliqua ex his quas diximus 

 pro desperatis haberi possint. Vulgaris enim opinio 

 est, rerum spiritus, cum ad intensiorem quendam gra- 

 dum tenuitatis per calorem evecti 8 sunt, etiam in vasis 

 solidissimis (puta argenti, vitri), per occultos eorundem 

 poros et meatus evolare ; 4 quod minus verum est. 

 Neque enim aer aut spiritus, licet accedente calore 

 rarefactus, non flamma ipsa, tarn libenter se comminuit, 

 ut per hujusmodi poros exitum sibi quaerere aut facere 

 sustineat. Verum ut nee aqua per rimam valde par- 

 vam, ita nee aer per hujusmodi poros effluit. Nam ut 

 aer aqua longe tenuior, ita et tales pori rimis conspicuis 

 longe subtiliores sunt; neque opus haberet 5 sub vase 

 operto suffocari, si hujusmodi perspirationes illi ullo 

 modo pra3sto essent aut competerent. Exemplum 

 autem quod adducunt miserum est, vel potius miseran- 

 dum ; ut sunt pleraeque contemplationes vulgaris philo 

 sophise, cum ad particularia ventum est. 6 Aiunt enim, 

 si charta inflammata in poculum mittatur, et subito os 

 poculi super vas aquas convertatur, aquam sursum 

 trahi ; propterea quod postquam flamma, et aer per 



1 per manus in MS. 2 exhibeatur in MS. 



8 evectce in MS. 4 evolari in Gruter s edition. J. 8. 



* haberet flamma in MS. 6 sit in MS. 



