220 COGITATIONES DE NATURA RERUM. 



pulverem redigatur, pulverem pumicis pulvere ligni 

 futurum graviorem, quia cavitates illae non amplius 

 adsint ; haec bene notata et objecta sunt. Sed quid ad 

 nivem et ceram colliquatam dicent, ubi jam cavitates 

 expletas sunt ; vel quid ad gummi corpora, mastichen, 

 et similia, quae cavitates istas manifestos non habent, et 

 tamen sunt pluribus liquoribus leviora ? Quod autera 

 de spiritu afferunt, per cujus vim et impetum res flu- 

 ant ; id certe primo intuitu probabile est, et notioni- 

 bus communibus familiare ; reipsa autem durius est et 

 magis erroneum ; cum verse rationi non solum non in- 

 nitatur, sed fere opponatur. Spiritus enim ille, quern 

 dicunt, revera (quod mirum fortasse dictu) consisten- 

 tiam inducit, non fluorem. Quod et optime in instan- 

 tia nivis cernitur, quse cum ex aqua et aere composi- 

 tum corpus sit, cumque et.aqua et aer seorsim fluant, in 

 mixtura tamen consistentiam adipiscitur. Quod si quis 

 objiciat, id evenire posse ex condensatione aquese partis 

 per frigus, et non ab interpositione aeris ; is se corriget, 

 si animadvertat etiam spumam corpus simile nivi esse, 

 quod tamen a frigore nullo modo condensetur. Sin 

 adhuc urgeat, et in spuma praacedere l condensationem, 

 non a frigore, sed tamen ab agitatione et percussione ; 

 is pueros consulat, qui ex levi aura per fistulam sive 

 calamum inspirata, et aqua (ob parum saponis ad- 

 mixtum) paulo tenaciore, miram et tamtam bullarum 

 structuram conficiunt. Res autem sic se habet ; cor 

 pora ad tactum corporis amici sive similis se solvere et 

 laxare ; ad tactum autem corporis dissentientis se strin- 

 gere et sustinere. Itaque appositionem corporis alieni 

 esse consistentige causam. Sic videmus oleum aquae 

 admistum, ut fit in unguentis, liquiditatem, quse et in 



1 M. Bouillet reads procedere, which is doubtless right. 



