230 COGIT ATI ONES DE NATURA RERUM. 



spatium in superficie occupent. Quanto enim latiorem 

 regionem et tractum hujusmodi accidentia in facie 

 terrae occupant, tanto magis radices sive origines eorura 

 ad viscera terras penetrare putandum est. Itaque ma- 

 jores terras motus (majores, inquam, ambitu, non vio- 

 lentia) qui rarius eveniunt, recte cometis ejus generis 

 de quo diximus aequiparari possunt ; qui et ipsi infre- 

 quentes sunt ; ut illud maneat quod initio diximus, 

 inter coelum et terrain, quatenus ad constantiam et 

 mutationem, non multum interesse. Si quern autem 

 aequabilitas et certitudo motus in corporibus coelestibus 

 apparens movet, veluti aeternitatis comes individuus ; 

 praesto est oceanus, qui in asstu suo baud multo mi- 

 norem constantiam ostendat. 1 Postremo, si quis adhuc 

 instet, negari tamen non posse quin in ipsa superficie 

 orbis terrarum et partibus proximis infinitas fiant muta- 

 tiones, in coelo non item ; huic ita responsum volumus : 

 nee nos base per omnia asquare ; et tamen si regiones 

 (quas vocant) superiorem et mediam ae ris pro super 

 ficie aut interiore tunica coeli accipiamus, quemadmo- 

 dum spatium istud apud nos, quo animalia, plantae, et 

 mineralia continentur, pro superficie vel exteriore tu 

 nica terra? accipimus, et ibi quoque varias et multiformes 

 generationes et mutationes inveniri. 2 Itaque tumultus 

 fere omnis, et conflictus, et perturbatio, in confiniis 

 tantum coeli et terras locum liabere videtur. Ut in 

 rebus civilibus fit; in quibus illud frequenter usu venit, 

 nt duorum regnorum fines continuis incursionibus et 

 violentiis infestentur, dum interiores utriusque regni 

 provincia? secura pace atque alta quiete fruuntur. 

 Nemo autem, si recte attenderit, religionem hie oppo- 

 nat. Nam etbnica jactantia solummodo prasrogativa 



1 ostentat in MS. 2 invenire in MS. 



