248 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



prsesentia sermo est praecipue et ex intentione ; de 

 reliquis solummodo in transitu, et quatenus faciant ad 

 hujusce motus explicationem. Primo igitur, quod ad 

 motum currentium attinet, dubium n on est quin pro 

 eo ac aquae vel ab angustiis premuntur, vel a liberis 

 spatiis laxantuv, vel in magis declivia festinant ac vel- 

 uti effunduntur, vel in eminentiora incurrunt ac in- 

 scendunt, vel fundo labuntur sequabili, vel fundi sulcis 

 et insequalitatibus perturbantur, vel in alios currentes 

 incidunt atque cum illis se miscent et compatinntur, 

 vel etiam a ventis agitantur, prassertim anniversariis 

 sive statariis, qui sub anni certas tempestates redeunt, 

 aquas ex his et similibus causis impetus et gurgites 

 suos variare, tarn consecutione ipsius motus atque la- 

 tione quam velocitate sive mensura motus, atque inde 

 constituere eos quos vocant currentes. Itaque in mar- 

 ibus, turn profunditas fossas sive canalis atque inter- 

 positaa voragines et rupes submarinae, turn curvitates 

 littorum, et terrarum prominentias, sinus, fauces, insulas 

 multis modis locataa, et similia, plurima possunt, at 

 que agunt prorsus aquas earumque meatus et gurgites 

 in omnes partes, et versus orientem et versus occiden- 

 tem, austrum versus similiter et septentriones, atque 

 quaquaversum, prout obices illi aut spatia libera et 

 declivia sita sint et invicem configurentur. Segre- 

 getur igitur motus iste aquarum particulars et quasi 

 fortuitus, ne forte ille in inquisitione quam prosequi- 

 mur obturbet. Neminem enim par est constituere et 

 fundare abnegationem eorum quae mox dicentur de 

 motibus oceani naturalibus et catholicis, opponendo 

 motum istum currentium, veluti cum tbesibus illis 

 minime convenientem. Sunt enim currentes merae 

 compressiones aquarum, aut liberationes a compres- 



