DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 253 



quatenus ad flumina, et tamen littora adversa simul 

 inundare. Verum id pro more nostro ingenue fate- 

 mur, idque homines attendere et meminisse volumus : 

 si per experientiam inveniatur fluxus inaris iisdem tem- 

 poribus ad littora Peruvias atque China? affluere quibus 

 fluunt ad littora prnsfata Europe et Floridae, opinionem 

 hanc nostram, quod fluxus et refluxus maris sit motus 

 progressives, ahjudicandam esse. Si enim per littora 

 adversa tarn maris Australis quam maris Atlantici fiat 

 fluxus ad eadem tempora, non relinquuntur in universe 

 alia littora per qua? refluxus ad eadem ilia tempora sa- 

 tisfaciat. Verum de hoc judicio faciendo per experien 

 tiam (cui causam subrnisimus) loquimur tanquam securi. 

 Existimarnus enim plane, si summa hujus rei per uni- 

 versum terrarum orbem nobis cognita foret, satis aequis 

 conditionibus istud foedus transigi, nempe ut ad horam 

 aliquam certam fiat refluxus in aliquibus partibus orbis, 

 quantum fiat fluxus in aliis. Quamobrem ex iis quae 

 diximus, statuatur tandem motus iste fluxus et refluxus 

 esse progressivus. 



Sequitur jam inquisitio ex qua causa, et per quern 

 consensum rerum, oriatur atque exhibeatur iste motus 

 fluxus et refluxus. Omnes enim majores motus (si 

 sunt iidem regulares et constantes) solitarii aut (ut 

 astronomorum vocabulo utamur) ferini l non sunt, sed 

 habent in rerum natura cum quibus consentiant. Ita- 

 que motus illi, tarn semimenstruus incrementi quam 

 menstruus restitutionis, convenire videntur cum motu 

 Iuna3. Semimenstruus vero ille sive asquinoctialis cum 

 motu solis. Etiam sublationes et demissiones aquarum 

 cum apogaeis et perigaais coelestium. Neque tamen con- 

 i See Vol. I. p. 402. note 1. J. S. 



