254 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



tinuo sequetur (idque homines advertere volumus), 

 quas periodis et curriculo temporis aut etiam modo 

 lationis conveniunt, ea natura esse subordinata, atque 

 alterum alter! pro causa esse. Nam non eo usque 

 progredimur, ut affirmemus motus lunse aut solis pro 

 causis poni motuum infe riorum qui ad illos sunt anal- 

 ogi, aut solem et lunam (ut vulgo loquuntur) domin- 

 ium habere super illos motus maris, (licet hujusmodi 

 cogitationes facile mentibus hominum illabantur ob 

 venerationem coelestium) ; sed et in illo ipso motu 

 semimenstruo (si recte advertatur) mirum et novum 

 prorsus fuerit obsequii genus, ut aestus sub noviluniis 

 et pleniluniis eadem patiantur, cum luna patiatur con- 

 traria; et multa alia adduci possint qua? hujusmodi 

 dominationum phantasias destruant, et eo potius rem 

 deducant, ut ex materiae passionibus catholicis et primis 

 rerum coagmentationibus consensus illi oriantur, non 

 quasi alterum ab altero regatur, sed quod utrumque ab 

 iisdem o riginibus et concausis emanet. Veruntamen 



O 



(utcunque) manet illud quod diximus, naturam con- 

 sensu gaudere, nee fere aliquid monodicum 1 aut soli- 

 tarium admittere. Itaque videndum de motu fluxus et 

 refluxus maris sexhorario, cum quibus aliis motibus ille 

 convenire aut consentire reperiatur. Atque inquiren- 

 dum primo de luna, quomodo iste motus cum luna 

 rationes aut naturam misceat. Id vero fieri omnino 

 non videmus, praeterquam in restitutione menstrua : 

 nullo modo enim congruit curriculum sexhorarium (id 

 quod nunc inquiritur) cum curriculo menstruo ; neque 

 rursus fluxus maris passiones lunas quascumque sequi 

 deprehenduntur. Sive enim luna sit aucta lumine sive 

 diminuta, sive ilia sit sub terra sive super terrain, sive 



l mmadicum. See Vol. I. p. 253. note 3. J. S. 



