256 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



magnis primarium, qui usque a summo coelo ad imas 

 aquas inveniatur, inclinatione eadem, incitatione autem 

 (id est, velocitate et tarditate) longe diversa ; ita tamen 

 ut ordine minime perturbato minuatur celeritate quo 

 propius corpora accedunt ad globum terras. Videtur 

 autem primo probabile argumenturn sumi posse, quod 

 motus iste non terminetur cum coelo, qula per tantam 

 cceli profunditatem, quanta interjicitur inter coelum 

 stellatum et lunam (quod spatium multo amplius est 

 quam a luna ad terram), valeat atque vigeat iste mo 

 tus, cum debitis decrementis suis ; ut verisimile non sit 

 naturam istiusmodi consensum, per tanta spatia con- 

 tinuatum et gradatim se remittentem, subito deponere. 

 Quod autem res ita se habeat in coelestibus, evincitur 

 ex duobus, quge aliter sequentur, incommodis. Cum 

 enim manifestum sit ad sensum planetas diurnum mo- 

 tum peragere, nisi ponatur motus iste tanquam natu- 

 ralis ac proprius in planetis omnibus, confugiendum 

 necessario est vel ad raptum primi mobilis, quod naturae 

 prorsus adversatur, aut ad rotationem terra?, quod etiam 

 satis licenter excogitatum est, quoad rationes physicas. 

 Itaque in coelo ita se res habet. Postquam autem a 

 coelo discessum est, cernitur porro iste motus eviden- 

 tissime in cometis humilioribus, qui, cum inferiores 

 orbe lunae sint, tamen ab oriente in occidentem evi- 

 denter rotant. Licet enim habeant motus suos solita- 

 rios et irregulares, tamen in illis ipsis conficiendis inte 

 rim communicant l cum motu aetheris et ad eandem 

 conversionem feruntur; tropicis vero non continentur 

 fere, nee habent regulares spiras, sed excurrunt quan- 

 doque versus polos, sed nihilominus in consecution.e ab 



1 [communicandis in the original.] M. Bouillet s reading is communicant 

 which is doubtless right. 



