262 DE FLUXU ET REFLUXU MARIS. 



um circa Norvegiam antevertere fluxum circa Sue- 

 diam ; sed id nobis experimento aut historia comper- 

 tum non est. 



Tertium experimentum est tale : Maria clausa ex 

 altera parte, quae Sinus vocamus, si exporrigantur in- 

 clinatione aliqua ab oriente in oocidentem, quae in con- 

 sequentia est cum motu vero aquarum, habent fluxus 

 vigentes et fortes : si vero inclinatione adversa, Ian- 



O 



guidos et obscuros. Nam et mare Erythraeum habet 

 fluxum bene magnum, et Sinus Persicus, magis recta 

 petens occidentem, adlmc majorem. At mare Medi- 

 terraneum, quod est sinuum maximus, et hujus partes 

 Tyrrhenum, Pontus, et Propontis, et similiter mare 

 Balticum, quse omnia reflectunt ad orientem, destitu- 

 untur fere, et fluxus habent imbecillos. At ista dif 

 ferentia maxime elucescit in partibus Mediterranei, 

 quaa quamdiu vergunt ad orientem, aut flectunt ad sep- 

 tentriones (ut in Tyrrhene et in iis quae diximus mari- 

 bus), quiete agunt absque aestu multo. At postquam 

 se converterint ad occidentem, quod fit in mari Adri- 

 atico, insignem recuperat J fluxum. Cui accedit et 

 illud, quod in Mediterraneo refluxus ille tenuis (qualis 

 invenitur) incipit ab oceano, fluxus a contraria parte, 

 ut aqua magis sequatur cursum ab oriente quam refu- 

 sionem oceani. Atque his tantum tribus experimentis 

 in praesentia utemur ad inquisitionem illam secundam. 

 Possit tamen adjici probatio quaedam consentanea 

 cum his quae dicta sunt, sed abstrusioris cujusdam 

 naturae ; ea est, ut petatur argumentum hujusce mo- 

 tus ab oriente in occidentem quern aquis adstruximus, 

 non solum a consensu coeli (de quo jam dictum est), 

 ubi iste motus in flore est ac fortitudine praecipua, sed 



l M. Bouillet corrects the passage by reading recuperant. 



