302 DE PEINCIPIIS ATQUE ORIGINIBUS, 



cipi, neque omnino durare aut ali, nisi ex humido et 

 per humidum. Pinguedinem autem illam humidi, in 

 qua flamma et ignis sustentantur et vivunt, videri 

 quandam aquas maturitatem et concoction em. Cor 

 pus rursus et molem aquas per universum, ut fomitem 

 communem, disperfiri. Oceanum terras circumfundi. 

 Vim maximam aquarum dulcium subterranean! ; unde 

 fontes et fluvii, qui, venarum instar, aquas per terras 

 et faciem et viscera deportent. At immensas vaporum 

 et aquarum congregationes in supernis esse, utque aliam 

 quandam aquarum universitatem, utpote a qua inferio- 

 res aquae, atque adeo oceanus ipse, reparentur et refi- 

 ciantur. Etiam ignes coelestes existimabat aquas illas 

 et vapores depascere ; neque enim aut sine alimento 

 subsistere, aut aliunde ali posse ; figuram autem aquas, 

 quas in ejus particulis (guttis videlicet) cernitur, ean- 

 dem cum figura universi esse, rotundam nempe et 

 sphasricam ; quin et undulationem aquas, etiam in aere 

 et flamma, notari et conspici : motum denique aquas 

 habilem, nee torpescentem, nee prasfestinmn ; numero- 

 sissimam autem piscium et aquatilium generationem. 

 Sed Anaximenes Aerem delegit, quod unum esset re- 

 rum principium. 1 Nam si moles in constituendis rerum 

 principiis spectanda sit, videtur aer longe maxima uni 

 versi spatia occupare. Nisi enim detur vacuum sepa 

 ratum, aut recipiatur superstitio ilia de heterogenea 

 coelestium et sublunarium ; quicquid a globo terras ad 

 ultima coeli extenditur spatii, atque astrum aut meteo- 

 rum non est, aerea substantia compleri videtur. Atque 

 globi terrestris domicilium instar puncti ad coeli ambi- 

 tum censetur. In asthere vere 2 ipso, quantula portio 



1 Plutarch, 1. c. 



2 So in the original: probably a mistake for verb. /. 8. 



