SEC. FAB. CUPIDIXIS ET CCELI. 31Q 



nam, et qualis esse debeat, bene mensuratam. Secun- 

 do, declinationem radiorum solis a perpendiculo, liabito 

 respectu ad partes terras diversas ; quod videlicet supra 

 majorem partem terras sol nnnquam sit in vertice, aut 

 incidentia radiorum perpendiculars ; adeo ut univer- 

 siun terras globum vigore aliquo caloris notabili nnn 

 quam occnpet. Tertio, obliquitatem motus solis in 

 transcursu per zodiacum, habito respectu ad easdem 

 terras partes; unde calor solis in qualicunque vigore 

 non assidno ingeminatur, sed per intervalla majora redit. 

 Quarto, celeritatem solis respectu motus diurni, qui 

 tantum ambitum tarn exiguo temporis spatio conficit ; 

 unde minor mora caloris, neque momentum aliquod 

 temporis in quo calor constet. Quinto, continuationem 

 corponim inter solem et terrain, quod sol non per 

 vacuum integras caloris demittat vires, sed per tot 

 corpora renitentia permeans, et cum singulis satagens 

 et dimicans, in immensum langueat et enervetur; 

 tanto magis quod quo longius procedat atque debilior 

 evadat, eo corpora inveniat magis inobsequentia ; max- 

 ime omnium, postquam ad terras snperficiem ventum 

 est, ubi videtur non solum renitentia, sed plane quasdam 

 repulsio. Processum vero immutationis talem asserit. 

 Bellum plane inexpiabile atque internecivum esse; 

 neque contrarias istas naturas ullo symbolo convenire,- 

 neque per tertiam, prasterquam hylen. Itaque utram- 

 que naturam hoc ipsum appetere, niti, contendere, ut 

 alteram plane perdat, seque solam et suam materias 

 indat ; ut sit solis opus (quod perspicue et saspe dicit) 

 plane terram vertere in solem ; et vicissim opus terras, 

 solem vertere in terram ; l neque hoc officere quin om- 



&quot; Calorem in terram sol emittens . . . quas ejus portiones exuperat, 

 . . . ipsum ... in ignem, ipsum scilicet in ccelum, solemque agit in 



