SEC. FAB. CUPIDINIS ET CCELI. 341 



tur et ad vivum dissecat ; parum scilicet gnara, quanta 

 ex ea pendeant, et qualis lux inde scientiis exoriatur. 

 Verum (quod nunc agitur) ista virtus quantacunque 

 extra Teksii principia cadit. Transeundum jam ad 

 virtutem illam quse ad priorem bane est tanquam antis- 

 tropha, earn scilicet quae nexura materiae tuetur. Ut 

 enim materia materia obrui non vult, ita nee materia a 

 materia divelli. Atque nihilominus utrum base naturae 

 lex sit asque ac ilia altera peremptoria, magnam habet 

 dubitationem. Telesio enim, quemadmodum et Democ- 

 rito vacuum coacervatum et sine meta dari placuit, ut 

 entia singularia contiguum suum deponant, nonnun- 

 quam et deserant, asgre (ut aiunt) et illibenter, sed 

 majore nempe aliqua violentia domita et coacta ; idque 

 ille nonnullis experimentis demonstrare contendit, ea 

 potissimum adducens, qua? passim citantur ad abne- 

 gandum et refellendum vacuum, eaque tanquam extra- 

 hens et amplians eo modo, ut entia videri possint in 

 levi aliqua necessitate posita contiguum illud tenere ; 

 sin majorem in modum torqueantur, vacuum admit- 

 tere ; sicuti in clepsydris aqueis, in quibus si foramen 

 per quod aqua descendere possit minutius sit, spiraculo 

 egebunt, ut aqua descendat; sin latius, etiam absque 

 spiraculo, aqua in foramen majore mole incumbens, et 

 vacuum supra nil morata, deorsum fertur. Similiter 

 in follib us, in quibus si eos l comprimas et occludas ut 

 nullus illabenti ae ri aditus pateat ac postea eleves et 

 expandas, si pellis gracilis sit et debilis, dirumpitur 

 pellis ; si crassa et frangi inepta, non item ; et alia hu- 

 jusmodi. 2 Verum experimenta ista nee exacte probata 

 sunt, nee inquisition! omnino satisfaciunt aut qua3stio- 



i ea in the original. J.S. 2 De Rer. Nat. i. 25. 



