446 COGITATIONES DE SCIENTIA HUMANA. 



pium [IJacuum, maximum conspici ; et sirnilia ; si per 

 se accipias occurrunt, sed tamen Philosophia consu- 

 luntur et ad multa informationem praebent. Restat 

 Historia Specierum, quae certe tarn diligenter et copiose 

 elaborata et exculta cernitur, ut non tarn aucta ea 

 quam repurgata opus est. Namque 1 multus Plinius 

 in fabulis, antiquitate, et censura morum ; Gesnerus 

 autem haareditatem historiae sua3 ex multis partibus 

 Philologiaa ex paucis Philosophic . . . Certe si qua 

 ex parte deficit Historia Naturalis Specierum, ea ipsa 

 est quae [Hominem] intuetur et refert. Demptis enim 

 c[ivilibus,] parca est Hominis historia naturalis quas 

 sincera est. Reliqua duo Historiae Naturalis genera 

 hominibus summse curas esse debent. Habet enim 

 historia naturae sponte sua fusae contemplationem amoe- 

 nam, sed inquisitionem vagam. Historia autem Mir- 

 abilium homines ad operum magnitudinem invitat; His 

 toria Artium etiam deducit. Itaque quod ad prim [urn 

 horum] attinet, facessant fabulae, imposturae, levia. 

 Heteroclita sive Devia naturae examinentur tanquam 

 falsa, referantur et describantur tanquam vera ; id est, 

 non aucta re miraculi causa, sed potius intra modum. 

 Ante omnia, fabuisB et mendacia non tantum rejici- 

 antur, sed etiam notentur. Neque enim magis utilem 

 Historiaa Naturalis de Mirabilibus partem esse censeo, 

 quam si ea qua? [apud vulgus opijnionem quandam 

 veritatis obtinent, [sed facto] experimento falsitatis con- 

 vincuntur, nominatim damnentur et pro[scribantm.] 



[Here the blanks left by the transcriber become so 

 frequent that it is impossible to follow the sense further. 

 Only it may be gathered that, after remarking that 



1 Nam qua in MS. 



