2 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



sciret.&quot; Equidem oblitus eram, in hac Artium Sy- 

 nopsi Artem Tacendi interserere ; quam tamen (quo- 

 niam plerumque desideretur) exemplo jam proprio 

 docebo. Etenim, ctim me tandem ordo rerum ad 

 illud deduxerit, ut paullo post de Arte Imperil trac- 

 tandum sit ; cumque ad tan tarn regem scribam, qui 

 perfectus adeo in ea Arte sit magister, ipsamque ab 

 incunabulis suis hauserit ; nee omnino immemor esse 

 possim, qualem apud Majestatem tuam locum susti- 

 nuerim ; consentaneum magis existimavi meipsum 

 tacendo de hac re apud Majestatem tuam, quam 

 scribendo, probare. Cicero vero non solum Artis, 

 verum etiam Eloquentiaa cujusdam qua? in tacendo 

 reperiatur, meminit. Ciim enim sermones nonnullos 

 suos, cum alio quodam ultro citroque habitos, in 

 epistola quadam ad Atticum commemorasset, sic 

 scribit ; &quot; Hoc loco suinpsi aliquid de tua eloquentia, 

 nam tacui.&quot; Pindarus vero (cui illud peculiare est, 

 anitnos hominum inopinato sententiola aliqua mira- 

 bili, veluti virgula divina, percutere) hujusmodi 

 quidpiam ejaculatur ; &quot; Interdum magis afficiunt 

 non-dicta quam dicta.&quot; In hac parte igitur tacere, aut 

 (quod silentio proximum est) brevis admodum esse, 

 decrevi. Verum, antequam ad Artes Imperii perve- 

 niam,haud pauca dealiis Doctrinse Civilis portionibus 

 sunt praemittenda. 



Scientia Civilis versatur circa subjectum, quod 

 ceterorum omnium maxime est rnateria3 immersum, 

 ideoque difficillime ad axiomata reducitur. Sunt 

 tamen nonnulla, quae hanc difficultatem levant. 

 Primo enim, quemadmodum Cato ille Censorius de 



