8 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



Neque vero est cur vereamur,ne Scientiae hujus tarn 

 varia sit materia, ut sub praeceptionibus non cadat : 

 multo siquidem angustior est quam ilia Reipublicae 

 Administrandae scientia, quam tamen apprime vide- 

 mus excultam. Hujus generis Prudentias apud Ro- 

 manos, optimis temporibus, exstitisse videtur non- 

 nulli professores. Testatur enim Cicero moris fuisse, 

 paullo ante sua saecula, ut Senatores prudentia et 

 rerum usu maxime celebres (Coruncanii, Curii, 

 Lselii, et alii) statis horis in foro deambularent, ubi 

 civibus copiam sui facerent, et consulerentur non de 

 jure sed de negotiis omnigenis ; veluti de filia elo- 

 canda, sive de filio educando, sive de praedio coe- 

 mendo, de contractu, accusatione, defensione^ aut 

 alia quacunque re quae in vita communi interveniat. 

 Ex quo liquet, prudentiam quandam esse consilium 

 dandi, etiam in negotiis privatis, ex universal! rerum 

 civilium cognitione et experientia promanantem ; 

 quse exerceatur quidem in casibus particularibus, ex- 

 trahatur autem ex generali casuum consimilium 

 observatione. Sic enim videmus in eo libro, quern 

 ad fratrem conscripsit Q. Cicero de Petitione Consu- 

 latus (quern unicum a veteribus habemus, quantum 

 memini, tractatum de Negotio aliquo Particulari) 

 quanquam ad consilium dandum de re turn praasenti 

 potissimum spectaret, plurima tamen contineri axio- 

 mata politica, quae non usum solum temporarium, 

 sed normam quandam perpetuam circa electiones 

 populares praescribant. In hoc genere autem nihil 

 invenitur, quod ullo modo comparandum sit cum 

 Aphorismis illis, quosedidit rex Salomon, de quo tes- 



